انجمن جهانی ورزش بانوان در سوئد با همکاری دانشگاه کپنهاگ و تعدادی از دانشگاه‌های جهان، به منظور نقد و بررسی وضعیت فضاهای اختصاصی ورزش بانوان اقدام به برگزاری چندین همایش و کنفرانس نمود. در یک جلسه مطبوعاتی (2008)، آقای «Kent Widding-Persson» یکی از دو مؤسس و سرمایه‌گذار اصلی انجمن اعلام کرد که وجدان وی به دلیل عدم توجه کافی به فضاهای ورزشی بانوان ناراحت است. لذا این اقدام را یک گام مثبت و رو به جلو می پندارد. دانشگاه کپنهاگ نیز حمایت خود را از این پروژه اعلام کرد تا با تمام توان علمی و عملی به درک نیازهای جسمی و روحی بانوان بپردازد. پروفسور Peter Krustrup معتقد است پردازش علمی این پروژه فرصت خوبی برای دانشمندان، مربیان، ورزشکاران، پزشکان و محققان اجتماعی است. نتیجه این همایش‌ها و کنفرانس‌ها مبنی بر کمبود فضای ورزشی اختصاصی بانوان، انگیزه‌ای برای طرح مسابقه‌ای با هدف ایجاد یک مجموعه ورزشی اختصاصی برای بانوان سراسر جهان شد.

معیارهای اصلی هیئت داوران طرح:

کانسپت و معماری مجموعه
شخصیت و ویژگی‌های خاص
سازگاری با منظر شهر
افزودن ارزش و اعتبار به شهر مالمو
پایداری مجموعه
انعطاف‌پذیری و کاربردی بودن ساختار
قدرت جذاب ساختمان‌ها
تقسیم به طبقات مختلف

معرفي طرح

جایزه طرح 100000 مترمربعی مجموعه ورزشی بانوان در مالمو (سوئد)، (که در نوع خود جزء نخستین‌ها است)، به گروه مشترک متشکل از شرکت‌های «BIG with AKT»، «Tyréns» و «Transsolar» اهدا شد. این مجموعه شبیه دهکده‌های المپیک موجود در جهان است. دهکده جهانی ورزشی بانوان (WVOWS) در جستجوی خلق و گردآوری فضاهايی است که برای تحقیق، تحصیل و آموزش با گسترش و پیشرفت ورزش در ارتباط باشد. طرح شرکت «BIG» که توسط معمار آن «Nanna Gyldholm Moler» هدایت شد، از میان پنج طرح شرکت کننده برای پروژه 200 بیلیون کرونی انتخاب شده است. این مجموعه در مرکز شهر مالمو قرار دارد و طرح آن به عنوان نشانه شهری انتخاب شده است. تأکید طرح «BIG» بر فضایی فاقد تحمیل و فشار برای بانوان با ايجاد احساس تندرستی و خوشی است.
«Mats Jacobson» از اعضای هیئت داوری در مورد این طرح می‌گوید : "معماران، طرح دهکده جهانی ورزش بانوان را به عنوان یک شهر در شهر دیدند تا تنها یک مجموعه ورزشی. عامل مهم در موفقیت طرح توانایی آن در تأثیر متقابل واحدهای همسایگی و محیط اطراف، خلق مکان‌ها و کاربری‌های جذاب به طور همزمان و اعطای فرصت‌های برابر به زنان است تا همانند مردان در ورزش پیشرفت کنند. Bjarke Ingels می گوید : "با توجه به نیازهای خاص بانوان از تمام فرهنگ‌ها و تمام سنین، توجه ویژه‌ای به این پروژه شده تا در آن احساس صمیمیت و تندرستی موجود باشد؛ معمولاً این حس در مجموعه‌های ورزشی که با سبک صنعتی و مردانه ساخته می‌شوند، وجود ندارد و بیشتر شبیه به کارخانه‌هایی برای تمرین‌های ورزشی می‌باشند تا مکانی برای جسم و ذهن"
خصوصیت ویژه این طرح، استفاده از سطوح شیبدار سقف‌ها و احجام ساختمانی متناوبی است که مجموعه‌ای را با ایده‌های گوناگون از یک دهکده کوچک فراهم می‌آورد و منجر به کاهش مقیاس آن به یک واحد همسایگی می‌شود. فضای مرکزی به اندازه‌ای بزرگ است که مسابقات حرفه‌ای فوتبال، و هم‌چنین کنسرت‌ها، کنفرانس‌ها، نمایشگاه‌ها و سوپرمارکت‌ها را در خود جای می‌دهد و از خیابان‌های اطراف به صورت فضای باز در معرض دید قرار می‌گیرد. این پروژه در سال 2012 به بهره برداری می‌رسد.

و اما پارك بانوان در ايران ...

پديده‌اي به نام «پارک زنان» که اسامي مترادف ديگري از قبيل پارک بانوان، پارک مادر، باغ زنان و بوستان نشاط نيز براي آن در نظر گرفته شده است، پس از آزمايش در کشورهاي مسلمان اطراف به ايران پا نهاد. پارک زنان، به هر نام که باشد، فضاي سبز محفوظي است با هدف تأمين نيازهاي حرکتي زنان تا بتوانند بدون پوشش قانوني و با آزادي و راحتي بيشتر در آن حضور داشته باشند. پارک زنان مورد نظر فمينيست‌ها، اولين بار كه تأسيس شد، کارکردي به‌کلي متفاوت با پارک‌هاي مورد نظر در ايران داشت. تاريخچة احداث پارک زنان به فعاليت‌هاي زني به نام راکسي بالتن در اوايل دهة 1990 باز مي‌گردد. حمايت شهردار میامی از ايدة اين زنان و توافق شوراي شهر در سال 1992، ايالت فلوريداي امريکا، فضايي به وسعت 15 هکتار در کنار درياچه با امکانات زیاد را پدید آورد. در چنين فضاي گسترده و مفرحي که امکان گردش و استراحت زنان را فراهم مي‌آورد، بسياري از رشته‌هاي ورزشي زنان نيز به صورت حرفه‌اي دنبال مي‌شد. تأسيس چند باشگاه ورزش‌هاي آبي در کنار نمايي از اقيانوس و افتتاح موزه‌هاي مختلف، ازجمله حيات وحش و تاريخ طبيعي، يادگارهايي است از تلاش فعالان امور زنان. در اصل به‌نظر مي‌رسد اين پارک محلي است براي اشتغال زنان و به‌خصوص معرفي شيوه‌هاي مديريت زنانه با پرسنل مؤنث، يعني به اجرا درآمدن ايده‌اي سمبليک به منظور نمايش توانمندي‌هاي زنان. محدوديت ورود مردان به اين مفهوم که در پارک‌هاي زنان ايران وجود دارد در پارک زنان فلوريدا اعمال نمي‌شود. در ايران نيز زنان پارک‌هاي زنان را اداره مي‌كنند اما با توجه به تفاوت وسعت اين پارك‌ها و دايرة فعاليتشان و نحوة تصميم‌گيري شهرداري‌ها در پارک‌ها، مديريت زنانه اولين چيزي نيست که در پارک زنان ايراني به چشم مي‌خورد، بلکه ايجاد منطقه‌اي حفاظت‌شده براي تشويق تحرک در زنان چيزي است كه در پارك‌هاي زنان ايران به‌چشم مي‌آيد. اين سخني است که بيشتر فعالان عرصة زنان بر آن اتفاق نظر دارند.

برگرفته از سایت: nazaronline.ir
مأخذ : ص 5 ماهنامه تخصصی منظر ، شماره سوم ، دی 1388.